Sofio daleka

Jarkowi


Góra Witoszy
otulona śniegiem
smog co nad miastem
snuje się uparcie
ludzie tak inni
a przecież podobni
łzy o poranku
otarte ukradkiem

A przecież serce
ciągnie do Szczecina
na stare śmieci
i nowe widoki
i choć na wiersze
podejrzysz ukradkiem
myśląc że nie wiem
kto wchodzi
w te progi

Zatem pozdrawiam
jak umiem
serdecznie
dłonią otulam
skamieniałe serce
i nucę cicho
pieśni o nadziei
i o czekaniu
na kres
poniewierki


Agnieszka Przybylska, 22 marca 2013 r.

"Wspominanie", Agnieszka Przybylska, rysunek węglem, 2013

Mama Antka Rycerza

Dorotce, Mamie Rycerza Antka

Mama co smutek
w koszyczku ukryła
otwartą dłonią
przygarnia strapionych

Okruchy słowa
co niosą nadzieję
jak ziarno rzuca
gołębiom zgłodniałym

Mama Rycerza
rycerskie ma serce
i miecz dzielności
przypięty do boku

Dobrem użyźnia
poletko rozpaczy
matki pociesza
najżyczliwszym słowem

Antek wysoko
i Mama tu w dole
wspólnie wyproszą
okruszyny nieba

Wymodlą innym
w najtrudniejszych sprawach
to co potrzeba ich sercom

spokoju


Agnieszka Przybylska, 20 marca 2013 r.

Agnieszka Przybylska, Antoś z mamusią, 2015

Spokój wieczorny

Mróz tak jak wczoraj
szczypie twoje serce
włosy rozwiane
wśród śniegowych drobin

Podłoga woła
by mopem ją przetrzeć
puchną zmęczone
codziennością nogi

A przecież zegar tyka
tak spokojny
jak fala morska
gdy morze uśpione

I dłonie ufne
kładziesz na kolana
pióro odkładasz
pisaniem znużone

Przyjazny błękit
wycisza twe oczy
choć mrok za oknem
puka przyczajony

Sny z wolna płyną
pośrodku pokoju
Głowę otula ci
spokój wieczorny

Agnieszka Przybylska, 18 marca 2013 r.

Ladislav Medňanský, "Na dnie", z wolnych zasobów Wikipedii, ze strony:http://pl.wikipedia.org/wiki/Plik:L%C3%A1szl%C3%B3_Medny%C3%A1nszky_Down-and-out_after_1898.jpg

Przed-pojednanie

Tym, co nie utracili nadziei
i tym, co jeszcze wątpią

A tak daleko
było już od siebie
jak stąd do nieba
albo jeszcze dalej

I inne ręce
i inna opowieść
i inne gwiazdy
co z nieba spadają

Przyjdzie poranek
owszem już nadciąga
gdy drogi krzywe
uczynią się proste

Połówki jabłka
złączą się od nowa
spojrzenia rzewne
i uśmiechy czyste

Już dziś dziękować
można i potrzeba
za dobre jutro
co nadchodzi cicho

I strzałę ufną
puścić hen do nieba
z przypiętą do niej
wdzięczności modlitwą

Agnieszka Przybylska, 18 marca 2013 r.

Umierający Gal, z wolnych zasobów Wikipedii, ze strony: http://en.wikipedia.org/wiki/File:Dying_gaul.jpg

Słowem jak chlebem

Gościom na mych blogach, 
z bliska i z bardzo daleka

Ugościć słowem
jak chlebem razowym
co na obrusie lnianym
położony

Chłodną maślanką
szczypiorkiem siekanym
z solą olejem
podany co rano

Ciastem drożdżowym
co jak wioska proste
kruszonki pełne
jak dojrzałe kłosy

Słowem ukoić
jak wodą schłodzoną
podaną latem
gdy zabrakło rosy

Wierszem otulić
jak ciepłą kołderką
co w każdy wieczór
poprawiała mama

Słowem ukoić
gdy łzy się nie mieszczą
pod powiekami
smutnego człowieka

Agnieszka Przybylska, 16 marca 2013 r.

Podpłomyki razowego mojego wypieku, których przepis znajdziesz na stronie: http://kuchnianablogu.blogspot.com/2012/10/razowe-podpomyki.html

Agnieszka Rzymianka

Złota poświata
jak dymek
błękitny
osłania
serce
młodziutkie
i wiotkie

Dłoń delikatna
co knotka
nie zgasi
oczy przejrzyste
jak spojrzenie
sarny

Echo wczorajsze
zagłusza
konanie
uśmiech
dziecinny
zamglony
odpływa

I tylko pytasz
ze zdumieniem dziecka
czemu gołębie
wiatr w niebo
porywa

Agnieszka Przybylska, 14 marca 2013 r.

Święta Agnieszka Rzymianka, mozaika z Bazyliki św. Agnieszki za Murami, z wolnych zasobów Wikiepedii, ze strony: http://pl.wikipedia.org/wiki/Plik:Santa_Agnese_-_mosaico_Santa_Agnese_fuori_le_mura.jpg

Piotrze

Mury
przeminą
nim świt
ocknie oczy

Dłonią
zobaczysz
dłoń Anioła
obok

Okowy
spadną
jak zetlałe
szaty

Wyjdziesz
do świata
z twarzą
bardzo jasną

Agnieszka Przybylska, 14 marca 2013 r.

Uwolnienie św. Piotra Apostoła Bartolomé Esteban Murillo,
z wolnych zasobów Wikipedii, ze strony: http://pl.wikipedia.org/wiki/Plik:Liberacion_de_San_Pedro_Murillo_1667.jpg