Felieton grudzień 2010

Vivitur parvo bene - małym (ludziom o małych potrzebach) żyje się dobrze Ba, może i dobrze mieć małe potrzeby, ale jak się ścienić do minimum gdy przed nami perspektywa karpi tłuściutkich, choinek bujnych, prezentów szalonych itd. itp. Desperaci nerwowo liczą grosz, a tu reklamy kuszą szybką kasą. Dziś banknoty w garści, a o spłacie pomyśl, jak onegdaj Scarlett O' Hara - jutro... I kto tam w ferworze przedświątecznych zakupów doliczy się , jak lichwiarski procent przyjdzie spłacać. Byle dziś syto, byle pod choinką full wypas. Zresztą, czegóż od szaraka - obywatela oczekiwać przezornej troski o jutro, skoro i wielcy tego kraju jakoś dziwnie nie przejmują się podbierając 7,5 miliarda złotych z Funduszu Rezerwy Demograficznej, co to miał na przyszłość załagadzać skutki zapaści demograficznej. Oczywista, można mieć nadzieję (czyją to ona matką okrzyknięta?), że się Polki zbiorą w sobie i prędziutko mnóstwo nowych podatników narodzą, zwłaszcza gdy im kto żłobki obieca. A jak te maluchy do żłobków zatargają - niech dzwonią, ile impulsów w telefonie operator da, w poszukiwaniu pracy... I to nie byle jakiej pracy, a takiej, by zdążyć pomiędzy odstawianiem czeredy nieletnich podatników in spe do żłobków, szkół i przedszkoli a ich stamtąd odbieraniem. No, jeszcze zdałby się czas na dojazdy, zakupy, lekarzy tudzież inne pożyteczne zajęcia. Zresztą, pomyślę o tym jutro. A dziś siadam do listy zakupów świątecznych. A przed nos kładą, tak na wszelki wypadek, ściągawkę "Vivitur parvo bene" - ludziom o małych potrzebach żyje się lepiej". Ok, tylko co na to moi kochani domowi konsumenci?

Wielkie zło i potężne dobro - tajemnice ludzkich serc

     Za miesiąc mija 120 lat od urodzin  Rudolfa Hössa twórcy i komendanta niemieckiego hitlerowskiego KL Auschwitz-Birkenau, który przed śmiercią zrozumiał ogrom wyrządzonego innym zła  i nawrócił się.

Przejmujące jest zestawienie  drogi życiowej Rudolfa Hössa z dziejami św. Maksymiliana Marii Kolbego, przedstawione w książce Władysława Kluza OCD "Czterdzieści siedem lat życia"...

Człowiek, oderwany od Boga, zamknięty na Jego Miłość i Miłosierdzie, gotowy jest popełnić najstraszniejsze zło...

Człowiek, który przez Matkę Bożą, Niepokalaną, wędruje do świętości, potrafi zdobyć się na niezwykłe czyny, aż po oddanie swego życia za bliźniego...

Po lekturze opisującej piekło niemieckich, hitlerowskich obozów,  rodzi się potrzeba modlitwy, aby naród niemiecki odnalazł swe chrześcijańskie korzenie, otworzył się na Bożą Miłość i Miłosierdzie, by odnalazł oparcie w Niepokalanej.

To nie jest ziemia przeklęta: przecież w niemieckiej Bawarii, urodził się umiłowany Papież Benedykt XVI. Również z Bawarii pochodziła Służebnica Boża Matka Franciszka Lechner, której Plan Życia przypominany jest do dzisiaj:

Plan życia Matki Franciszki Lechner.

1. Żaden poranek bez szczerej modlitwy.

2. Żadna praca bez dobrej intencji.

3. Żadna radość bez wdzięcznego spojrzenia w górę.

4. Żadna rozmowa bez pamięci o Wszechmocnym.

5. Żadne cierpienie bez cierpliwości i poddania się Woli Bożej.

6. Żadna doznana przykrość bez pobłażliwości przebaczającej.

7. Żaden popełniony błąd bez żalu.

8. Żaden zauważony występek bez pobłażliwego sądu.

9. Żaden dobry uczynek bez pokory.

10. Żaden potrzebujący bez jałmużny.

11. Żaden cierpiący bez pociechy.

12. Żaden wieczór bez rachunku sumienia.

Matka Franciszka Lechner, Założycielka Zgromadzenia Córek Bożej Miłości

Otwarte serce jest gotowe wybaczać, zrozumieć, otulić modlitwą, wszak pamiętamy: "Zło dobrem zwyciężaj"...

----------------------

Reportaż o premierze adaptacji sztuki o św Maksymilianie Marii Kolbe "Wczoraj. Dziś. Zawsze"

https://diecezja.waw.pl/4483

Też można żyć

Zamiast błękitu

Studnia murów

Ulic szum

Sznur samochodów 

A przecież 

Można żyć 

Bez wiatru

Bez łąki

Tu też gołębie

Wytwornie odziane

Gwarzą o czymś 

Przed świtem

Otrzyj spocone oczy

I poczuj nową falę 

Ufności

Co pomaga żyć 

W murach 

oficyny

"Adopcja" denerwującego Ktosia?! Czemu nie!

Znasz hasło "duchowa adopcja dziecka poczętego"?
Pewnie tak.

A gdyby tak, zamiast czy oprócz dzidziusia poczętego,
wziąć na modlitewny hol jakiegoś "starego konia"?!
Ktoś Cię "wkurza na maksa"?
Bulwersujesz się zagraniami jakiegoś VIP-a?
Trzęsie Cię, na myśl że jakiś Ktoś robi taaakie rzeczy?!
No, to do roboty:
Modlitewna Adopcja Polityka? Czemu nie!
Nie masz czasu?
Nie szkodzi...
Zamiast maratonu modlitewnego można robić sprint,
krótki akt strzelisty: Choćby: Jezu, ratuj mojego NN
i jakieś małe umartwienie, np. jedną kawę mniej.
I do przodu!

 

fot. pixabay.com

Widziane ze Szczecina

Kontynuacja

Dziś Szczecin, wczoraj Sławoszewo...
Przyszło pożegnać ukochany ogród, zagrodę dla kurek, dom na dużą rodzinę...
http://domdlarodzinyizwierzakow.blogspot.com
Żegnam też prowadzony 0d 2010 r. blog "Widziane ze Sławoszewa" i piszę nowy : "Widziane ze Szczecina".

A dom, w którym żyliśmy, oby poszedł w dobre ręce
i rozkwitał...

Dobrze było popatrywać ze Sławoszewa
na sprawy małe i całkiem malutkie.
Czas nastał nowy, szczeciński...

Zapraszam w nowe, szczecińskie progi:

Blog "Widziane ze Szczecina" znajdziesz tu:
widzianezeszczecina.blogspot.com

Agnieszka Przybylska, autorka obu blogów

Nasz dom czeka na nową, wspaniałą Rodzinę, która go pokocha...

Przeznaczeni

Agnieszka Przybylska, Przeznaczeni, 2015

Przeznaczeni od Raju
by trwać

Podkuszeni upadli
by wstać

Wypędzeni wracają
bo Pan

Przeznaczonym podaje
swą Dłoń

Agnieszka Przybylska, 9 lutego 2015 AD

Serviam

Dni
maszerują
jak wojsko
podobne
wczoraj
dziś
jutro
bez większej
odmiany

służyć
wytrwale
choćby nikt
nie dostrzegł
tęsknot
wysokich
o błękitnej
fali

Agnieszka Przybylska, 26 stycznia 2015 AD

Niezaparzona herbata

Kai Godek
co ocaliła Wojtusia

Może
nie zdążysz
zaparzyć
herbaty
świat zawirował

może na łące
nie masz
wytchnienia
na dywanie
kwiatów

przestrzeń
szkarłatna
od płatków róży
opadłych

a przecież
warto
ocalić
różę

tak delikatną

 Agnieszka Przybylska, 21 stycznia 2015 AD

Kaja Godek z Wojtusiem, zdjęcie ze strony: http://gosc.pl/doc/1514691.Ta-co-byla-u-Lisa

Widziałam

Widziałam mewy
wibrujące
krzykiem
nad domem

dachy
widziałam
otulone
słońcem
czerwonym

trawy zielone
w styczniowy
poranek
pogodny

i uśmiech
dziecka
gdy pacierz
mówi
wieczorny

Agnieszka Przybylska, 16 stycznia 2015 AD

Stanisław Wyspiański, Dziewczynka z wazonem z kwiatami, 1902, z wolnych zasobów Wikipedii, ze strony: http://pl.wikipedia.org/wiki/Stanis%C5%82aw_Wyspia%C5%84ski#mediaviewer/File:Dziewczynka_z_wazonem_z_kwiatami,1902.jpg

Obecność

Sianko ukryte
pod białym obrusem
okruszek
biedy
co w stajni
czekała

Serce schowane
pod burym
serdakiem
hardego
pastuszka
górala

Rączki drobniutkie
od płaczu
znużone
teraz
uśpione
milczą

Józef przy Dziecku
wraz z Panną Maryją
ogrzewa
stajnię
modlitwą

Agnieszka Przybylska, 10 stycznia 2015AD

Filippo Lippi, Adoracja Dzieciątka, z wolnych zasobów Wikipedii, ze strony: http://da.wikipedia.org/wiki/Filippo_Lippi#mediaviewer/File:Lippi,_adorazione_del_bambino,_prato.jpg

Spadająca raca

Huczą
nowy dzień
nowy rok
nowa godzina

nie zasną
nim
łomot ostatni
pożegna
stary ból
i powita
nowy

Agnieszka Przybylska, 1 stycznia 2015 AD

James McNeill Whistler, Nokturn w czerni i złocie - spadająca raca, z wolnych zasobów Wikipedii, ze strony: l.wikipedia.org/wiki/James_McNeill_Whistler#mediaviewer/File:Whistler-Nocturne_in_black_and_gold.jpg

Cicho

Agnieszka Przybylska, Mozaika 2, 2014

Cicho
pokornie
ubogo
sprawiedliwie
Franciszek
wiedzie
owieczki

Idźcie
jak ja
zdołacie
jeśli
zaufacie
troszeczkę

Agnieszka Przybylska, Boże Narodzenie AD 2014

Tęsknisz

Za gestem
dłoni
która wybaczyła
doznane krzywdy

Za świerkiem
co tuli
do ściany
liche gałązki

Za spojrzeniem
co prosi
by zacząć
nowy czas
i nowy rok

Za ciepłem
stołu
na którym opłatek
czeka na wszystkich


tęsknisz

Agnieszka Przybylska, Boże Narodzenie 2014 AD

Opłatki w koszyczku, z wolnych zasobów Wikipedii, ze strony: http://pl.wikipedia.org/wiki/Op%C5%82atek#mediaviewer/File:Oplatki.w.koszyczku.jpg

Odarcie aż do pustej szopy

Może kołyska
rzeźbiona wytrwale
w domu została
zapas pieluszek
grzechotka mała
kubek malowany

Ruszyli spiesznie
by zdążyć na spis
i zostali
pod Gwiazdą
w szopie
odarci
z wygody
i ciepła

Zimno
i brudno
pusto
bez wygody
z osłem
i wołem
nad żłobem

Goście
pasterze
i goście
królowie
ucieczka
przed śmiercią
do Egiptu

Odarcie
z szaty
należnej
Królowi
z bezpiecznej
sali tronowej

Odarcie
z serc
czekających
Mesjasza

Tak rodził się
wczoraj
Bóg Człowiek

Agnieszka Przybylska, 25 grudnia 2014 AD

Giotto, Rzeź niewiniątek, z wolnych zasobów Wikipedii, ze strony:http://pl.wikipedia.org/wiki/Giotto_di_Bondone

Okruchy zawziętości

Posypały
gruzem
głowę
okruchy
zawziętości
jak cząstki
pioruna

Oczy
tak
zielone
nieprzytomnie
gniewne
mrożą
powietrze

błękit
płatkami
sfrunął
delikatnie
ugłaskał
serce
zranione
i butne

ej


Agnieszka Przybylska,  10 grudnia AD 2014

Chłód serca

Serce
poprawne
bez wzlotów
bez szlochów
wdziało
maseczkę
matrony

Dłonie
wyniosłe
krzepkie
i układne
pilnują
dzieci
i stołów

Uśmiech
z papieru
czy może
drewniany
a przecież
gdzieś drży
nadzieja

Może chłód
serca
rozgrzeje
poranek
i uśmiech
serdeczny
dziecka

Agnieszka Przybylska, 15 października 2014 AD

Edgar Degas, Portret rodziny Bellellich, z wolnych zasobów Wikipedii, ze strony:

 http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ef/Edgar_Degas_-_La_famille_Bellelli.JPG/800px-Edgar_Degas_-_La_famille_Bellelli.JPG

Może

Może
w oczach
zabrakło łez
płacze skóra

Może
w stopach
zabrakło mocy
drepczesz
pokornie

Może
usta zapomniały
co to śmiech
i beztroska

Może
minie jeszcze
jeden dzień
i opadnie
rosa

Dłonie
chwycą
wiatru nić
pasmo zachwytu

Serce
bryknie
taniec swój
wśród błękitu

Agnieszka Przybylska, 6 października 2014 AD

"Buzia 1", Agnieszka Przybylska, 2012
20 x 20 x 20 cm, tempera, podobrazie , płótno, ze strony: http://naszadomowagaleria.blogspot.com/2012/10/zegar-bez-kukuki.html?updated-min=2012-01-01T00:00:00%2B01:00&updated-max=2013-01-01T00:00:00%2B01:00&max-results=45

Znajdziesz

Różę
znajdziesz
w ogrodzie
o którym
mówili
że pusty

Okruch
serca
podniesiesz
ze stołu
który
dziś pusty

Lekko
przysiadziesz
przed domem
na ławce
otulona ciszą
jak listkiem

Agnieszka Przybylska, 4 października 2014 AD

fot. Agnieszka Przybylska

 

Dziękuję

Wioletce i Krzysiowi


Za ludzi zacnych
co jak bochen chleba
głodnych sycący
w trudnych chwilach
biedy

Za gest szlachetny
co ma odcień nieba
i serce głaśnie
gdy płacze
skrwawione

Za ludzki uśmiech
ramiona przyjazne
za okruch Boży
co w kieszeni
czeka

Za pięknych ludzi
co tacy podobni
do Ciebie Panie
coś stworzył
człowieka

Dziękuję
Amen

Agnieszka Przybylska, 18 września 2014 AD

fot. i projekt Agnieszka Przybylska

Ukryty

W trawie ukryty
przed okiem
ciekawskim
jak w życiu
co gna
bez wytchnienia

W studni
niebytu
jak deszczem
obmyty
krajobraz
otula ramiona

Człowiek
maleńki
nieważny
i słaby
okruszek
galaktyk
kosmosu

Wróbel
w pułapce
poddasza
cukierni
którego
ratuje
okruch

Agnieszka Przybylska, 15 września 2014 AD

fot. Agnieszka Przybylska